Durak – Joeri Bykov

En voor de tweede keer binnen afzienbare tijd werd er een Russische film over corruptie vertoond: Durak. Het onderwerp maakt mij op zich niet uit, als het Russisch is ga ik er toch wel heen. Maar zo kort na Leviathan is het onmogelijk de films niet met elkaar te vergelijken.

durak

En die vergelijking valt voor Durak helaas niet positief uit. In de film wordt loodgieter Dimitri ‘s nachts opgeroepen voor een ernstige lekkage in een vervallen flatgebouw. Er dreigt zelfs instortingsgevaar. Dimitri aarzelt geen moment, en komt via via met burgemeester Galaganova van het stadje in contact, bij wie hij aanstuurt op onmiddellijke ontruiming.

De burgemeester viert juist haar 50e verjaardag in zo’n typische sovjet-feesttent met lange tafels, vol met drank en wodka, aangewakkerd door elektronische sovjetschlagers. De hele nomenklatoera is aanwezig, zwaar beneveld. Na Dimitri aangehoord te hebben, probeert elke aanwezige de schade voor zichzelf in te schatten. Stel dat het flatgebouw instort, dan zal onvermijdelijk aan het licht komen waar de renovatiebudgetten naar toe weggelekt zijn.

Men besluit de evacuatie in gang te zetten en dan – als de handen uit de mouwen gestoken moeten worden – komen de werkelijke verhoudingen in de stad aan de oppervlakte. De ontmaskering van burgemeester Galaganova en de val van enkele hoge ambtenaren wordt overtuigend ingeluid.

Meer moeite had ik met de plotselinge haast van Dimitri om het gebouw in het holst van de nacht stante pede te willen ontruimen. En waarom er niet eenvoudig naar een sporthal ge-evacueerd kan worden, werd mij ook niet duidelijk. Daar boette het verhaal aan geloofwaardigheid in ten op zichte van het sterke Leviathan.

Mooiste moment van de film was voor mij de lange shot van Dimitri die met snelle passen door de nachtelijke straten van de stad loopt, overtuigd van zijn missie. De shot wordt ondersteund door een 25 jaar oud nummer van de Russische new wavegroep Kino, Спокойная ночь. Eén van hun mindere nummers als je het mij vraagt, maar hier komt het volledig tot zijn recht.

Hempont

Een fietstocht op 1 maart langs de Hempont.

IMG_0793.JPG

De nieuwe flat bij de Den Uylbrug in Zaandam

IMG_4213

Raampje op de pont

IMG_4217

Onttakeling van de energiecentrale van Nuon in Amsterdam-Westpoort?

IMG_4219

Liquido – The One Minutes

Ik zat in Zwolle in een café tegenover De Fundatie. Op een scherm werden continu boeiende filmpjes van 1 minuut afgespeeld. Het bleek om een kunstproject te gaan: The One Minutes. Helaas zijn de filmpjes niet via de website te bekijken.

Gelukkig hebben wij de Amsterdamse videokunstenaar Ludovico bereid gevonden speciaal voor de lezers van de Primaire Berichten een serie video’s van 1 minuut te maken. Vandaag deel 1: Liquido.

My Year In Cities, 2014

Ha, ik ben het land niet uit geweest, dit zijn de steden, dorpen en gehuchten waar ik in 2014 tenminste 1 nacht verbleef:

Nederland:

  • Amsterdam
  • Vaals
  • Zwolle

Friesland:

  • Oosterend (Terschelling)
  • Schiermonnikoog
  • Baard
Terschellinger wad

Terschellinger wad

My year in cities, 2013

Schiermonnikoog

Begin november waren we een weekendje op Schiermonnikoog. We hadden schitterend zonnig nazomerachtig weer.

Appartementencomplex Graaf Benstorff: ****
Restaurant Graaf Benstorff: ***
Restaurant Ambrosijn: ****

Vuurtoren Schiermonnikoog

Plaatjes Eerste Kwartaal 2015

  1. Desperate JournalistDesperate Journalist
    Siouxie and the Banshees anno 2015!
  2. VesselsDilate
    Heerlijke bliepjes, piepjes en drums
  3. Courtney BarnettSometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit
    Ruige rammelrock, afgewisseld met onopvallende niemandalletjes
  4. KrillA Distant Fist Unclenching
    Een soort Sebadoh
  5. Illuminine#1
    Een verstilde variant van Sigur Ros
  6. Modest Mouse - Strangers to Ourselves
  7. Two GallantsWe Are Undone
  8. PondMan It Feels Like Space Again
  9. The NotwistMessier Objects
  10. The Go! TeamThe Scene Between 

Sir Hummus

Afgelopen week hebben we het perfecte eettentje ontdekt voor als je snel iets naar binnen moet werken als je naar filmtheater Rialto gaat: Sir Hummus. Het zit bij Rialto om de hoek, op het Van der Helstplein. Ze maken dagelijks hun eigen verse hummus, puur, zonder toevoegingen, die ik verrassend romig vond smaken.

Voor keuzestress hoef je niet bang te zijn, je kunt namelijk kiezen uit drie gerechten: hummus naturel, hummus met ei en hummus met iets van vlees erin. Twee pitabroodjes erbij, hap hap, en hop naar de film!

» Sir Hummus

Zwolle

De laatste dagen van 2014 waren we een paar dagen in Zwolle.

IMG_4105

We sliepen in Hotel Pillows. Veel restaurants waren al volgeboekt, maar uiteindelijk konden wij terecht in Indiaas restaurant Mayur Kitchen en we aten Mexicaans bij La Cucaracha.

Blikvanger in Zwolle is toch wel Museum De Fundatie dat sinds enkele jaren een spectaculair ei op het dak heeft. Dat ei is een expositieruimte (en een café), alwaar wij  de indrukwekkende beeldententoonstelling Hour Of The Wolf van Lotta Blokker zagen.

Een andere bijzondere plek is het Dominicanenklooster en -kerk. Eens per maand worden rondleidingen gegeven door het prachtige klassieke klooster met kloostertuin.

Meer foto’s in ons fotoalbum.

Plaatjes Vierde Kwartaal 2014

  1. Johnny Marr – Playland
  2. The Rural Alberta Advantage – Mended With Gold
  3. Bear in Heaven –  Time Is Over One Day Old
  4. The Smashing Pumpkins –  Monuments To An Elegy
  5. Kiasmos – Kiasmos

IDFA: Misconception

Na afloop van de IDFA-documentaire Misconception in Eye, vertelde maakster Jessica Yu waarom ze een documentaire wilde maken over overbevolking. Altijd als het over mondiale issues gaat is er een “big elephant in the room” dat andere antwoorden overschaduwt: overbevolking. Daarom was het voor haar logisch dit vraagstuk nader te bekijken.

Zij toont dit aan de hand algemene opmerkingen van statisticus Hans Rosling en drie mini-documentaires.

De eerste docu gaat over de Chinees Bao (29). Als gevolg van de één-kind-politiek kent China een mannenovershot van ongeveer 30 miljoen. Zijn ouders zien Bao als hun ouderdagsvoorziening en hij wordt sterk onder druk gezet om toch vooral te gaan trouwen. Bao opereert echter in een markt met weinig vrouwen. Bovendien is hij veeleisend en gedraagt hij zich net zo onvolwassen als de gemiddelde westerse twintiger.

In de tweede verhaal zien we de Canadese Denise, een hevig tegenstander van abortus- en geboorteplanningspolitiek. We zien haar NGO succesvol lobby’en bij de Verenigde Naties, onder het motto “If poverty is the problem, let’s fix that”.

De laatste docu is geschoten in Kampala, Oeganda. Het straatarme land heeft een van de hoogste geboortecijfers ter wereld. Hier zien we een bevlogen journaliste Gladys aan het werk. Zij probeert in de steek gelaten kinderen terug te brengen naar hun ouders, of tenminste in een kindertehuis te plaatsen. Het is schrijnend te zien hoeveel kinderen achtergelaten worden, omdat hun ouders (vaak alleenstaande moeders) niet meer voor hun kinderen kunnen zorgen.

Misconception laat het failliet van regulerende bevolkingspolitiek zien en toont aan dat het vooral belangrijk is dat vrouwen scholing krijgen en mondig en zelfstandig worden wil het geboortecijfer van een land gezonde vormen aannemen.