De aap

Een vet kassucces is het niet geworden, de opvolger van “Beshkempir”. Momenteel draait de film “De Aap” namelijk alleen nog op onmogelijke tijden in Rialto, Amsterdam en heeft de rest van Nederland pech. Maar gelukkig, “De Aap” is niet zo’n superfilm geworden als “Beshkempir”. Daar kreeg de kijker nog een idyllisch beeld voorgeschoteld van het schuchtere dorpsleven in Kirgizië. In “De Aap” blijkt het dorp (het geboortedorp van regisseur Aktan Abdikalikov) een weerloos slachtoffer geworden te zijn van het Sovjet-imperialisme en dat betekent: lelijke betonnen kolossen en slecht onderhouden huizen, overmatig gebruik van wodka en als het om werk gaat: ongegeneerd lijntrekken.
    Aan het einde van de film moet de 17-jarige hoofdrolspeler met flaporen, die daarom “de aap” wordt genoemd, in dienst. Hopelijk breit regisseur Abdikalikov nog een volgend deel aan de verfilming van zijn jeugd vast, want dienstplicht in Sovjettijd, dat belooft pas wat!

    » Recensie in het NRC over “De Aap”
    » Foto’s van Kirgizië
    » Met Lonely Planet naar Kirgizië