Azazel – Boris Akoenin

Azazel - B. AkoeninIk heb nooit kunnen begrijpen waarom sommige boeken onder volledig andere titels in het Nederlands verschijnen. Vorig jaar hadden we Veronesi’s De kracht van het verleden dat in het Nederlands onder In de ban van mijn vader op de markt kwam. Nu heb ik Akoenins Azazel in mijn hand, in Nederland verschenen als Fandorin.

Nu is ‘Fandorin’ niet bepaald de letterlijke vertaling van het Russische ‘Azazel’. ‘Azazel’ wordt in het Nederlands namelijk vertaald als:’Azazel’. Het is de naam van een geheim genootschap. Een genootschap waartegen detective Erast Fandorin moet optreden.

Na Akoenins Pelagija en de witte bulldog zei ik nog: “Ik ben er nog niet uit met Akoenin – nog maar een boek van hem proberen.”

Dat boek heb ik nu gelezen. Azazel is de eerste roman uit de Fandorinreeks en het begin van Akoenins roem. Alle Fandorinverhalen spelen in de tweede helft van de negentiende eeuw en Akoenin houdt ervan de eerste tekenen van de nakende socialistische revolutie ter benadrukken. Ook het gegeven dat tsaar Alexander de Tweede bij een bomaanslag door een groepje nihilistische jongeren (of waren het revolutuinairen?) in 1881 vermoord werd, gebruikt Akoenin dankbaar. Tegen deze achtergrond kun je mooie detectives schilderen.

Ook kijkt Akoenin graag naar zijn grote voorgangers. Azazel is samentrekking van de liefde in Toergenjevs Eerste liefde, het nihilisme uit diens Vaders en zonen, en het revolutionaire van Dostojevski’s Boze geesten. Dat Akoenin uit deze warboel nog een Engelse spionageroman weet te breien is knap. Dan neem je zelfs de vier ongeloofwaardige moordaanslagen in het boek op James Bond Erast Fandorin voor lief.

    » Boris Akunin
    » Erast Fandorin
    » Recensie: De staatsraad
    » Recensie: Pelagija en de witte bulldog