Nada Surf – Melkweg

Goh, wat was ik al lang niet meer in De Melkweg geweest. En wat is er is veel gebeurd in die tijd. Gisteren ging de zaal al om 19 uur open! Het hoofdprogramma, Nada Surf stond voor 21 uur op de rol. En zowaar om vijf over negen, we waren koud binnen, gaven de mannen uit New York het startschot. Was dit ook voor de band wat te vroeg? Ongeïnspireerd werden de eerste vier nummers afgewerkt. De diepgang van de cd’s was afgevlakt, de muziek klonk begrensd. Gelukkig vonden de muzikanten daarop de bezieling.

Nada Surf speelde vooral nummers van het nieuwe album Stars are indifferent to astronomy waren en van Let Go, dat – hoewel 10 jaar oud – blijkbaar ook volgens de band zelf het hoogtepunt van hun oeuvre vormt. De oude hit Blonde on blonde zakte af tot een vale meezinger, maar in de ruwe uitvoering van High-speed soul en in een overweldigende weergave van Kilian’s Red toonde band aan vol overtuiging af te kunnen wijken van hun  studio-opnames.

Van het nieuwe album werden vooral de uptempo nummers, zoals The moon is calling, met veel power uitgevoerd. Looking through vormde een swingend en knallend uiteinde, zodat we zwevend en suizend om half elf naar huis gingen.